Jest uznanym systemem diagnostycznym i leczniczym, a także zapobiegania urazom i różnym chorobom za pomocą badania manualnego który główny nacisk kładzie na strukturalną i funkcjonalną integralność ludzkiego ciała. Sposób prowadzenia terapii osteopatycznej wynika z fizjologii, anatomii, biomechaniki oraz powszechnej wiedzy klinicznej.

Traktuje ona ciało ludzkie jako całość zarówno w aspekcie strukturalnym jak i funkcjonalnym. Zgodnie z tą zasadą badanie osteopatyczne nie koncentruje się wyłącznie na jednej wybranej części ciała, a jego podstawowym celem jest odnalezienie pierwotnej dysfunkcji organizmu, która często nie jest jednoznacznie powiązana z miejscem bólu.

Leczenie osteopatyczne ma na celu uwolnić dany region z powstałej dysfunkcji i przez to wywołać kaskadę reakcji fizjologicznych w celu wyzwolenia procesu normalizacji organizmu oraz doprowadzenie do autoregulacji. Głównym założeniem leczenia osteopatycznego jest wyeliminowanie pierwotnej przyczyny, nie tylko powstałego objawu.

Ze względu na zależności między kośćmi, a pozostałymi tkankami staje się oczywiste, że osteopatyczne podejście lecznicze nie będzie ściśle ograniczać się do systemu strukturalnego (mechanizmów podpierających i ruchowych). Takie podejście wyraźnie odróżnia osteopatię od klasycznej fizjoterapii i terapii manualnej. Jeśli to konieczne, całościowe leczenie będzie uwzględniało także układ trzewny (narządy wewnętrzne) i czaszkowo-krzyżowy (czaszka, kość krzyżowa i ich połączenie).

Osteopatia wyróżnia kilka podstawowych działów takich jak:

  • osteopatia strukturalna
  • osteopatia trzewna
  • osteopatia czaszkowa

Należy jednak pamiętać że podstawowym założeniem osteopatii jest holistyczne podejście do ludzkiego ciała, jako do całości a więc integralności wszystkich układów oraz wzajemnym ich odziaływaniem.

Osteopatą może zostać jedynie fizjoterapeuta lub lekarz po ukończeniu 5-cio letniego szkolenia z zakresu medycyny osteopatycznej i zdaniu egzaminu klinicznego w jednej z certyfikowanych szkół osteopatii.

Osteopatia strukturalna

Osteopatia strukturalna zajmuje się badaniem i leczeniem tkanek narządu ruchu. Polega na bezpośredniej pracy na tkankach układu mięśniowo-powięziowo- szkieletowego oraz nerwowego. W celu uwolnienia ograniczeń ruchomości i funkcjonalnych zaburzeń tkanek, zmniejszenia napięcia oraz ucisku na nerwy i naczynia krwionośne. Wykorzystując przy tym techniki osteopatyczne miedzy innymi : manipulacyjne, mobilizacyjne, neuromobilizacyjne , oscylacje , trakcje , limfatyczne oraz techniki tkanek miękkich (uwalnianie mięśniowo-powięziowe , techniki energizacji mięśniowej, punkty spustowe).

Osteopatia trzewna (wisceralna)

System trzewny organizmu tworzy układ wzajemnych powiązań między sobą oraz strukturami całego organizmu człowieka. Organy wewnętrzne są w stałym kontakcie z sąsiadującymi strukturami poprzez cienką warstwę tkanki łącznej zwanej powiezią. Jakiekolwiek ograniczenia tego ruchu będą rzutowały na funkcjonowanie organu jak i całego organizmu

Dysfunkcje narządów wewnętrznych mogą manifestować się pod postacią wzmożonych napięć, upośledzenia czynności lub też dawać objawy bardzo odległe topograficznie od miejsca zaburzenia.

Techniki manualne stosowane w osteopatii trzewnej, mają na celu przywrócenie właściwych zależności pomiędzy funkcją i strukturą organów wewnętrznych oraz układem nerwowym, szkieletowym, mięśniowym i powięziowym. Przywrócenie normalnego napięcia i harmonicznego ruchu samych organów, jak i ruchu pomiędzy nimi i sąsiadującymi strukturami w ciele, w którym została zakłócona równowaga.

Osteopatia czaszkowa (cranio-sacralna)

Znana również jako terapia czaszkowo - krzyżowa (cranio-sacralna) jej twórcą jest William Garner Sutherland który opracował spójny model systemu wzajemnych napięć i zasad ich przenoszenia w układzie czaszka - opona twarda - kość krzyżowa. Istotą terapii jest korygowanie powstałych zakłóceń w tym modelu i ułatwienie swobodnego przepływu płynów w organizmie oraz przywrócenie zdolności regeneracji jak również to, że prawidłowy przebieg tego ruchu jest niezwykle istotny dla ludzkiego życia i zdrowia. Terapeuta pracuje delikatnie na kościach czaszki i odcinka krzyżowego kręgosłupa, aby usunąć powstałe zaburzenia. Prawidłowe funkcjonowanie systemu czaszkowo- krzyżowego wpływa pozytywnie na układ nerwowy, trzewnym, ale także na system mięśniowo- szkieletowy całego ciała.